Όσοι διαλέγουν το καλό λάδι, μάλλον θα εχουν παίξει κάποια στιγμή το System Shock, 1 ή 2, ή και τα δύο ! Θεωρείται, και όχι άδικα, ώς ένα απο τα ποιοτικότερα games απο άποψη σεναρίου, παρουσίασης, άλλα και game mechanics, βάθος επιλογών και ατμόσφαιρας. Τα έχει όλα και συμφέρει δηλαδή.
Πρόκειται για ένα sci-fi FPS/RPG, με ατμόσφαιρα καθαρά survival horror και μιά ταυτόχρονη cyberpunk αίσθηση που είναι διάχυτη σεναριακά αλλά και "σκηνικά". Τέτοια αισθητική, γενικά αρέσει παραδοσιακά στους φανατικούς gamers, και στο συγκεκριμένο παιχνίδι, παντρεύτηκε με εξαιρετικό gameplay και εξυπνάδα.
Ο σχεδιαστής Ken Levin, ήταν φανατικός οπαδός του πρώτου System Shock, όπως και τα περισσότερα μέλη των designers. Την εποχή κυκλοφορίας του, η Looking Glass Studios διατηρούσε ένα πολύ καλό status, μιάς και είχε κυκλοφορήσει εκτός απο το πρώτο System Shock, και το Thief : The Dark Project, έναν τίτλο που επίσης είναι κλασσικός και έφερε το stealth στο gameplay, και δημιούργησε σχολή στα FPS/Action-Adventures.
To System Shock 2, διαδραματίζεται στο διαστημόπλοιο Von Braun, το έτος 2114, 42 χρόνια μετά το πρώτο S-Shock. Το Von Βraun είναι το πρώτο αστρόπλοιο της ανθρωπότητας που ταξιδέυει ταχύτερα απο το φώς, και συνοδέυεται απο το Rickenbacker, ένα στρατιωτικό όχημα των Ήνωμένων Εθνών. H αποστολή θα συναντήσει ένα σήμα απο τον πλανήτη Tau Ceti V, αι θα στείλει ομάδα εξερέυνησης. Αυτοί θα επιστρέψουν με κάποια περίεργα αυγά, και θα μολύνουν και τα 2 σκάφη και το πλήρωμα με έναν εξωγήινο ιό, που στην πράξη είναι μιά φυλή, οι The Many. Mαζί με το πλήρωμα μολύνεται και ο κεντρικός υπολογιστής του Von Braun, o Xerxes, και σε μικρό διάστημα θα γίνει πανικός, και η εξωγήινη φυλή ουσιαστικά θα καταλάβει και τα 2 σκάφη.
Ο ήρωας ξυπνάει σε ένα κρυογενετικό θάλαμο, και ενημερώνεται απο έναν άλλο επιζώντα για την τρέχουσα κατάσταση μέσω ασυρμάτου. Πρίν καλά καλά προλάβεις να καταλάβεις τί γίνεται, στην πέφτει και ο/η Shodan, μιά τεχνητή νοημοσύνη που έχει διαχυθεί στο υπολογιστικό δίκτυο του αστρόπλοιου. Αυτή η οντότητα σε ενημερώνει πώς εσύ έφερες αυτήν και τον ιό στο αστρόπλοιο, και πώς ενώ η φυλή/ιός αρχικώς την λάτρευε ώς θεότητα , στην πορεία αυτοί ξέφυγαν απο τον έλεγχό της. Η ιστοιρία ξετυλίγεται αρχικά μέσα απο μικρά assignments που βάζει η Shodan στον ήρωα.
Ο παίκτης έχεο άπειρες επιλογές για cyber-enhancements επάνω του, δημιουργώντας καινούργια όπλα και ικανότητες καθώς τριγυρνά στους μολυσμένους διαδρόμους του διαστημοπλοίου.
Το gameplay είναι εξαιρετικά ανοιχτό, αφήνωντας το παίχτη με κάμποσες επιλογές, απο την αρχική της "κλάσσης" του (Marines, Navy, OSA), μέχρι στις αποφάσεις που παίρνει σε κρίσιμες στιγμές του σεναρίου. Ουσιαστικά διαμορφώνει τον χαρακτήρα του, και ακροβατεί μεταξύ τεχνικών, πολεμικών και ψυχικών skills. Aυτό καθορίζει και τον τρόπο που θα πορευτεί στο παιχνίδι, δηλ. πυροβολώντας, hackάρωντας, ή με τηλεπαθητικές ικανότητες. Το θέμα είναι ότι τα καταφέρνει απίστευτα καλά, και ο παίχτης αποκτά μιά άμεση σχέση με τον χαρακτήρα του.
Όλα αυτά γίνονται μέσα σε μιά άκρως τρομαχτική ατμόσφαιρα, όπου νοιώθεις συνεχώς κυνηγημένος και παρακολουθούμενος, με τον κίνδυνο να παραμονέυει παντού και να σε ακολουθεί σε κάθε σου κίνηση. Συνεχώς προκύπτουν ανατροπές, και σπάνια νοιώθεις σίγουρος για το τί θα επακολουθήσει, ενώ εξαιτίας της ποικιλίας των επιλογών, μπορείς άνετα να ξαναπαίξεις και να κάνεις τα ακριβώς αντίθετα πράγματα.
Είναι κρίμα που εταιρείες σάν την Looking Glass εξαφανίζονται, όμως η κληρονομιά που αφήνουν τέτοιοι τίτλοι σπάνια περνάει απαρατήρητη. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το Bioshock, το οποίο είναι θεωρητικά "πνευματικός διάδοχος" του System Shock, άσχετα άν εγώ δέν το ένοιωσα αυτό. Είναι μερικά games που έχουν αυτό το "κάτι", όπως το Half-Life, το Max Payne, το Thief...που απλά νοιώθεις ότι παίζεις κάτι έξυπνο, κάτι ζωντανό και ζείς μιά ιστορία απο μέσα...Τέτοια εμπειρία σίγουρα προσφέρει και το SShock.
