To Postal 2, είναι η απάντηση του τσαμπουκαλεμένου κάφρου στους επικριτές της βίας στο gaming. Έτσι απλά ! Έχω παίξει αρκετά games που έχουν βία, σκοτωμούς και ακρότητες, αλλά στο Postal 2, τα είδα όλα κανονικά...

Πρόκειται στην ουσία για ένα FPS, συνέχεια του πρώτου postal, φτιαγμένο με την Unreal Engine. Στο παιχνίδι είσαι ο "The Postal Dude", το οποίο είναι το κανονικό όνομα του ήρωα...(Στον δρόμο οι χαρακτήρες σε αποκαλούν Mr. The Dude, ενώ σε ένα γράμμα που παραλαμβάνεις προορίζεται για τον Postal Dude...κλπ)

Ζείς μαζί με την γκρινιάρα γυναίκα σου (Postal Dude's bitch) σε ένα τροχόσπιτο στην πόλη Paradise. Κατα ένα περίεργο τρόπο, όλοι οι κάτοικοι της πόλης αυτής είναι τρελοί για δέσιμο. Δηλαδή κανονικά μουρλοκομεία. Ξυπνάς ένα πρωί, ακούγοντας την ...dude's bitch να σου κατεβάζει παραγγελίες. Εντελώς άσχετες παραγγελίες. Δηλαδή να πάρεις γάλα, να εξομολογηθείς, να εξαργυρώσεις μιά επιταγή και άλλα λοιπά της καθημερινότητας. Βγαίνεις λοιπόν απο το τροχόσπιτο, χωρίς καμμιά διάθεση για τρέξιμο και κάπως παρμένος, διαπιστώνοντας ότι το αμάξι έχει χαλάσει, και πως αναγκαστικά θα κάνεις όλες τις δουλειές στην πόλη περπατώντας.

Με το που ξεκινάει το παιχνίδι, καταλάβαίνει κανείς πως μπορεί να κάνει άπειρες καφρίλες με τον κόσμο, αλλά και....τα ζώα της πόλης, χωρίς απαραίτητα να βιάζεται να ολοκληρώσει την εκάστοτε αποστολή. Ξεκινάς την Δευτέρα, και φτάνεις μέχρι και την Παρασκευή, ενώ κάθε μέρα ολοκληρώνεται με το που συμπληρωθεί η λίστα με τα απαραίτητα objectives.


Στην ουσία λοιπόν, το παιχνίδι χωρίζεται σε 5 levels, 1 για κάθε μέρα, αλλά δέν υπάρχει περιορισμός για το "πώς" θα ολοκληρώσεις τα objectives, δηλαδή άν θα κάνεις τα πάντα καθωσπρέπει (πράγμα αδύνατον πιστέψτε με), ή άν σπείρεις τον όλεθρο και το το χάος στην πόλη (πράγμα εξαιρετικά πιθανό). Οι επιπτώσεις βέβαια σε κάθε επιλογή είναι απολύτως συγκεκριμένες, άλλα απλά αλλάζουν τον τρόπο που πορέυεσαι στο παιχνίδι, επιτρέπωντάς σου να το ολοκληρώσεις με οποιαδήποτε μέθοδο και άν εσύ ακολουθήσεις.

Στην πορεία θα συναντήσει κανείς απίστευτες καταστάσεις. Μερικές απο αυτές είναι : Επίθεση διαδηλώμενων γονέων που είναι κατά της βίας στα video games (κανονικός πόλεμος), επίθεση απο ορχήστρα παρελάσεως, απο μιά δολοφονική μασκώτ, την αστυνομία, την SWAT, την εθνοφρουρά, ακόμα και απο τους Ταλιμπάν !!!




Γενικά το παιχνίδι έχει ανοιχτή δράση, με τον παίκτη να μπορέι να πειραματιστεί με μπόλικη δόση black χιούμορ . Υπάρχει για παράδειγμα πλήκτρο για το ...φερμουάρ του παντελονιού, όπου "απελευθερώνοντας" το όργανό του, μπορεί κανείς να "ξαλαφρώσει", είτε για να σβήσει μια φωτιά που άρπαξε, είτε για να σώσει τον εαυτό του απο φωτιά σημαδεύωντας στον...ουρανό (βροχή δηλαδή), είτε απλώς για να δείξει την αντιπάθειά του σε κάποιον περαστικό και να του δώσει μιά "δροσερή" στο πρόσωπο (με αποτέλεσμα αυτός στο τέλος να ξερνάει...)

Ακόμα μπορεί να ποτίσει με βενζίνη κάποιο κατοικίδιο, και έπειτα να το λαμπαδιάσει, και αυτό με την σειρά του να πάρει σβάρνα όλη την πόλη...Επίσης, υπάρχει όπλο-καραμπίνα, στο οποίο μπορείς να προσαρμόσεις γάτες, έχωντας έτσι έναν εξαιρετικό εκτοξευτή γατών στην διάθεσή σου...






Το παιχνίδι είναι ξεκάθαρα αποτρόπαιο, βίαιο και αποκρουστικό. Αλλα για κάποιον λόγο, είναι και εξαιρετικά διασκεδαστικό ! Το στήσιμό του είναι εξαιρετικό, και η ατμόσφαιρα του παρανοικού χιούμορ είναι διάσπαρτη στα πάντα...Η υπερβολή είναι η λέξη που χαρακτηρίζει τα πάντα σε αυτόν τον τίτλο, και είναι μιά γροθιά στο στομάχι των συντηρητικών και κινδυνολόγων στον χώρο του gaming.