To Night Hunter της UbiSoft , ήταν ένα παιχνίδι που σημάδεψε την παιδική μου ψυχοσύνθεση. Βασικά, και για να εξηγούμαι, όπως και σήμερα, στα περισσότερα παιχνίδια έπαιρνε κανείς τον ρόλο του "καλού". Σε όσους είχαν βαρεθεί αυτό τον ρόλο, το Night Hunter έδωσε την ευκαιρία να γίνουν οι "κακοί" της υπόθεσης. Και μάλιστα, τόσο κακοί, ώστε να κάνουν την ζωή των απλών ανθρώπων μίζερη και τρομακτική, σπέρνωντας τον πανικό στο διάβα τους. Και δέν υπάρχει καλύτερος πρωταγωνιστής γι'αυτό το ρόλο απο τον Κόμη Δράκουλα himself, με τα μυτερά δοντάκια και την "αιματηρή" του διατροφολογία.

Στο παιχνίδι λοιπόν, Ο κυρ Δράκουλας τα έχει πάρει κρανίο με τους χωριάτες που προστατεύονται απο αυτόν και το συνάφι του, με κάτι μετάλλια (ιερά μάλλον), και κυρίως με τον καθηγητή Van Helsing, που έχει φέρει διάφορους βρυκολακοκυνηγούς για την επιχείρηση σκούπα, εις βάρος του Δράκουλα. Όπως είναι φυσικό, ο χάρος βγαίνει παγανιά και ένα μεγάλο ντού του Κόμη στους βρωμερούς χωριάτες, είναι η τελευταία του ελπίδα για την διαιώνιση της αιματορουφιξιάς.

Κατά την διάρκεια του εγχειρήματος, πρέπει να μαζευτόυν τα μετάλλια. Αυτό γίνεται σταδιακά, καθώς ο Δράκουλας προχωρά απο πίστα σε πίστα, ανοίγωντας νέες πόρτες με τα κλειδιά που βρίσκει διάσπαρτα στο χωριό. Στην διάρκεια του επιτίθονται διάφοροι βλάχοι, άλλοι με λοστούς, άλλοι με τόξα, άλλοι με τσεκούρια, παπάδες ακόμα και αρκούδες (!), όμως ο τρομερός δράκουλας μπορεί να ρουφά ασταμάτητα το αίμα τους, αφού κυριολεκτικά τους πίνει μέχρι και το μεδούλι, γεμίζωντας ενέργεια !!! Όταν κάποια σημεία στην πίστα δείχνουν άφταστα, τότε ο Κόμης κάνει την μαγκιά και γίνεται νυχτερίδα (cheesy) και πετά ανενόχλητος, ενώ για τους καλούς τσαμπουκάδες, γίνεται λυκάνθρωπος. Αυτά διαρκούν για λίγο κάθε φορά (όσο χρειάζεται συνήθως).

Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι μεγάλη (30 μεγάλες πίστες, με πάνω απο 20 οθόνες για την καθεμιά), ενώ η δυσκολία του είναι κυμαινόμενη. Τα γραφικά, απλά κάνουν την δουλειά τους, και ο ήχος στέκεται επάξια βαμπιρικός, με ουρλιαχτά, νυχτεριδιές και κουκουβαγίσματα.

Το παιχνίδι είχε βγέι σε όλα τα formats της περιόδου (Amiga, Atari ST, Spectrum, Amstrad cpc) και μπορείτε να το δοκιμάσετε σε κάποιον emulator. Φυσικά προτείνεται η έκδοση της Amiga !